Zaburzenia lękowe

Ciągle się martwisz i trudno Ci się wyciszyć?

Być może masz wrażenie, że Twoja głowa właściwie nigdy nie odpoczywa. Wracasz myślami do tego, co może się wydarzyć. Martwisz się o zdrowie, bliskich, przyszłość, pracę albo bezpieczeństwo. Analizujesz różne scenariusze, próbując przygotować się na to, co może pójść nie tak.

Nawet kiedy wszystko wydaje się być w porządku, trudno Ci naprawdę się odprężyć.

Czasem lęk odczuwasz nie tylko w myślach, ale też w ciele. Napięcie, problemy ze snem, trudności z koncentracją, kołatanie serca, ścisk w żołądku czy poczucie ciągłego pobudzenia sprawiają, że coraz trudniej po prostu odpocząć.

Zdarza się, że lęk pojawia się nagle.  Serce zaczyna mocniej bić, oddech przyspiesza, pojawia się drżenie, duszność albo poczucie, że za chwilę wydarzy się coś złego. Tak może wyglądać atak paniki.

Po takim doświadczeniu często pojawia się kolejna obawa: „A co, jeśli to się powtórzy?”. Zaczynasz więc unikać niektórych miejsc i sytuacji. Podróży. Komunikacji miejskiej. Spotkań. Zostawania samemu. Czasem nawet wychodzenia z domu.

To, co początkowo miało dawać poczucie bezpieczeństwa, z czasem może coraz bardziej ograniczać Twoje życie.

Być może od dawna próbujesz sobie z tym radzić:

• Tłumaczysz sobie, że trzeba przestać o tym myśleć.
• Próbujesz się uspokoić.
• Zajmujesz czymś głowę.
• Unikasz sytuacji, które wywołują napięcie.

Na chwilę może być łatwiej, ale lęk wraca.

Nie każdy lęk oznacza zaburzenie lękowe. Jest naturalną częścią naszego życia i pełni ważną funkcję. Jeśli jednak utrzymuje się przez dłuższy czas, jest bardzo intensywny albo zaczyna wpływać na Twoje decyzje, relacje, pracę czy codzienne funkcjonowanie, warto przyjrzeć się temu, co się dzieje.

Nie musisz przy tym wiedzieć, czy to „już zaburzenie lękowe”. Nie musisz również przychodzić z gotową diagnozą.

Możemy wspólnie przyjrzeć się temu, co stoi za Twoim lękiem

Psychoterapia daje przestrzeń, w której możesz lepiej zrozumieć swoje reakcje – bez oceniania ich i bez oczekiwania, że po prostu „weźmiesz się w garść”.

Wspólnie możemy przyjrzeć się temu:

• kiedy pojawia się lęk,
• co go nasila
• jakie mechanizmy sprawiają, że trudno się od niego uwolnić.

Z czasem podczas terapii możesz nauczyć się inaczej reagować na niepokojące myśli i sygnały płynące z ciała, lepiej radzić sobie z napięciem i stopniowo wracać do sytuacji, których wcześniej unikałeś/aś.

Jeśli rozpoznajesz w tym opisie siebie, możesz umówić się na wstępną konsultację

Pierwsze spotkanie nie zobowiązuje Cię do rozpoczęcia terapii. To przestrzeń, żeby opowiedzieć o tym, czego doświadczasz, zadać pytania i wspólnie zastanowić się, jaka forma pomocy może być dla Ciebie odpowiednia.

Nie musisz przygotowywać się do tej rozmowy ani wiedzieć, od czego zacząć.